|
Wiersz Marii Konopnickiej w pierwotnym zamierzeniu autorki był protestacyjną odpowiedzią na ustawę rządu pruskiego
Uroczyste obchody Roku
Grunwaldzkiego w 500-lecie bitwy ugruntowały popularność pieśni.
|
Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród,
Nie damy pogrześć mowy!
Polski my naród, polski lud,
Królewski szczep piastowy,
Nie damy by nas zniemczył wróg...Tak nam dopomóż Bóg! Do krwi ostatniej kropli z żył
Bronić będziemy Ducha,
Aż się rozpadnie w proch i pył
Krzyżacka zawierucha.
Twierdzą nam będzie każdy próg...Tak nam dopomóż Bóg! Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz,
Ni dzieci nam germanił.
Orężny wstanie hufiec nas,
Duch będzie nam hetmanił,
Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg...Tak nam dopomóż Bóg! Nie damy miana Polski zgnieść,
Nie pójdziem żywo w trumnę,
Na Polski imię, na jej cześć
Podnosim czoła dumne:
Odzyska ziemię dziadów wnuk,
Tak nam dopomóż Bóg! Maria Konopnicka
Pełny tekst Roty Marii Konopnickiej w opracowaniu
Witolda Chomicza. Afisz z 1945 r.(druk ulotny)
![]()
![]()
Copyright (c)2003, Wszelkie prawa zastrzeżone.